2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi 2022/14654 E. , 2022/20887 K.
"İçtihat Metni"TALEP EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TALEPTE BULUNULAN
DAİRE KARARI : Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13/09/2022 tarih
TALEPLE İLGİLİ
MAHKEME KARARI : Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2015 tarih, 2015/71 Esas ve 2015/149 Karar TALEPLE İLGİLİ OLAN
İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2015 tarihli 2015/71-2015/149 esas sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13/09/2022 gün ve 2022/4337-2022/14662 esas sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verildiği,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2022 gün, 2-2016/80975 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;
Dairemiz tarafından verilen 13/09/2022 gün ve 2022/4337-2022/14662 esas sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, savunmanın bölünmezliği ilkesi gereğince sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngürülen suçun gerektirdiği, cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden de sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğine ilişkin 23/11/2022 günlü itirazın KABULÜNE ve verilen onama kararı KALDIRILARAK yapılan incelemede; Sanık ... hakkında müşteki Muhammet Emin Yürt'e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı ve savunmanın bölünmezliği ilkesi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 13/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.