11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26.01.2017 tarih ve 2016/21 E- 2017/30 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.04.2021 tarih ve 2019/1359 E- 2021/544 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “dilek” ibaresinin nizasız, fasılasız ve yoğun bir şekilde kullanarak maruf ve meşhur hale getirdiğini, 1990 yılından itibaren iş makineleri kiralama ve bakım, onarım hizmeti, iş makineleri aksam ve parçaları konusunda faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin 2005/04244 ve 2014/83940 sayılı “DİLEK” ibareli marka tescil belgelerinin de bulunduğunu, dava konusu başvurunun 7/1-b bendi gereği reddedildiğini, müvekkili başvurusunun haklı ve hukuka uygun bir şekilde yapıldığını, bir başkasının markasından yararlanma amacı bulunmadığını, redde mesnet gösterilen tüm markaların belirleyici ve farklılık oluşturan unsurlarının mevcut olduğunu, redde dayanak markalardan yalnızca bir tanesinin DİLEK ibareli olduğunu ve bu markanın 8. ve 11. sınıfları kapsadığını, diğer markaların tamamının “dilek + şekil” ibaresinden oluştuğunu ve ayırt edicilik unsurlarına haiz olduğunu ve hitap ettikleri tüketici kitlelerinin farklı olduğunu, müvekkili şirket markasının görsellik, yazı stili, içeriği itibariyle farklı olduğunu, “dilek (şekil) + şirketler grubu” ibaresinden oluştuğunu ileri sürerek YİDK'nın 2015-M-10887 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru konusu marka ile redde mesnet markaların ilk bakışta birbirleri ile aynı algıları yarattıklarından bahsedilmesinin mümkün olmadığı, dar yorumlanması gerektiği istikrarlı şekilde işaret edilen 7/1-b maddesi kapsamında markaların aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzer olarak nitelendirilemeyecekleri, davacının 2005/04244 sayılı DİLEK MAKİNA İNŞAAT SAN VE TİC. LTD. ŞTİ. +ŞEKİL ibareli markasının 14.02.2005 tarihinden bu yana davacı adına koruma altında olduğu, 2005 tarihli bu marka kapsamında yer alan emtia ile çakışan 07. sınıfta “doğrama, öğütme, ezme, çırpma ve ufalama için mutfakta kullanılan elektrik aletler, yıkama makineleri (çamaşır, bulaşık yıkama makineleri, ısıtmalı olmayan santrifüjlü çamaşır kurutma makineleri dahil); zemin, halı veya döşeme amaçlı elektrikli makineler, elektrikli süpürgeler ve bunların parçaları.” yönünden müktesep hakkının mevcut olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK'nın 17/11/2015 tarih 2015-M-10887 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının başvuru konusu yaptığı "DİLEK ŞİRKETLER GRUBU+ŞEKİL" ibareli marka ile davalı Kurum tarafından mesnet alınan markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.