7. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/9691
- Karar No
- 2022/16553
- Karar Tarihi
- 21.11.2022
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku
- Karar Sonucu
- BOZULMASINA
7. Ceza Dairesi 2022/9691 E. , 2022/16553 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I-Sanık ... adına babası ...'in temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; Suç tarihinde 18 yaşından büyük olan sanık ...'in babasının hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın babası ...'in temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II)Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin nakil aracı hakkında verilen iade kararına hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5607 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCK' nun 54. maddeleri uyarınca aracın iadesine ilişkin yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun nakil aracının iadesine ilişkin hükmün ONANMASINA,
III)Sanık ...'in temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Sanığın savunmasında mahkemeye bildirdiği adresinde gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması, bu adreste bulunamaması, adresten ayrılmış olması ve yeni adresinin tespit edilememesi halinde Nüfus kaydında yer alan yerleşim yeri adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılacağı gözetilmeden mahkeme adresi ile aynı olan mernis adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereğince 13/07/2015 ve 28/07/2015 tarihinde yapılan tebligat işlemleri usulsüz bulunduğu, ayrıca 06/12/2019 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca yapılan tebligatın da sanığın askerde bulunması sebebiyle usulüne uygun yapılmadığı anlaşılmakla; sanığa usulüne uygun olarak 06/07/2020 tarihli tebligat üzerine 09/07/2020 tarihli temyiz inceleme talebinin yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. madde ve fıkrasından yazılı şekilde hüküm tesisi,
3.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.