(Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2007/1426 E. , 2008/869 K. "İçtihat Metni"Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R -
1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2.Yanlar arasında 28.10.1998 tarihli ve “protokol” başlıklı adı yazılı sözleşme yapılmıştır. Borçlar Kanunu’nun 355.maddesi hükmünde tanımlandığı üzere; niteliğince bir “eser” sözleşmesi olan protokolü, davalı ... iş sahibi; davacı şirket ise, yüklenici sıfatlarıyla imzalamışlardır. Davacı yüklenici, sözleşmede gösterilen iş sahibinin taşınmazına 5 adet sineklik türü stor, bir adet pimli stor, 2 adet sürme kapı, bir adet kapı, 6 adet pencere yapımını, 6.300 DM peşin ödenmek koşuluyla (16.000 DM + KDV) miktarındaki götürü bedelle yapmayı yüklenmiştir.
Davacı şirket tarafından 9.825 DM asıl alacak ve 2.480 DM İşlemiş temerrüt faizinin toplamı olan 12.305 DM alacağın ödetilmesi istemiyle Kadıköy 4. İcra Müdürlüğü’nün 2001/10782 takip sayılı dosyası üzerinden adi takip yoluyla başlatılan icra takibine, takip borçlusunun yasal süresi içindeki itirazı sonucu takip durmuş ve İİK.67 maddesi hükmünde öngörülen bir yıllık süresi içinde davacı tarafından itirazın iptali davası açılmış bulunmaktadır.
Az yukarıda açıklandığı üzere; sözleşme konusu iş bedeli yanlarca götürü olarak belirlenmiş olup, Borçlar Kanununun 365.maddesi gereğince, iş bedeli götürü olarak kararlaştırılmış ise, yüklenici işi kararlaştırılmış fiyatla yapmak zorundadır. İşin önceden tahmin edilen miktarda fazla çalışmayı ve masrafı gerektirmiş olsa bile yüklenici iş bedelinin artırılmasını isteyemez. Ancak, somut olayda yüklenici şirket, 07.04.1999 günlü yazısıyla taşınmazın dış kapısının ölçüleri de gösterilmek suretiyle (1.034 DM + KDV) bedelle yapmayı iş sahibine bildirmiş ve davalı vekilinin 28.02.2006 günlü dava dosyası kapsamındaki dilekçesinden anlaşıldığı üzere, davalı tarafından, kendisine ulaştırılan öneri kabul edilmiş ve önerilen dış kapı da yüklenici tarafından yapılmıştır. O halde, belirtilen dış kapının götürü bedelle yapılmasına yönelik olarak yanlar arasında ayrı bir sözleşmenin kurulmuş olduğunun kabulü gerekir.
Dosya kapsamındaki bilirkişi raporları ve özellikle 19.06.2006 günlü bilirkişi kurulu raporunda açıklanıp gösterilen gerekçeler değerlendirildiğinde; 28.10.1998 tarihli sözleşme konusu işlerin yüklenici tarafından kısmen ayıplı yapıldığı ve ayıpların eserin reddini gerektirmeyecek derecede ve sözleşme konusu işin %20 oranında olduğu sonucuna varılmaktadır. O halde, 16.000 DM sözleşme bedelinden %20 oranındaki 3.200 DM indirildiğinde 12.800 DM tutarında ayıpsız iş yapıldığının kabulü gerekir. Dış kapı bedelinin ilavesi ile de KDV.siz toplam iş bedeli (13.834) DM olmaktadır. %15 oranı gözetilerek KDV tutarının ilavesiyle de davacının isteyebileceği hakediş tutarı 15.909 DM olarak ortaya çıkmaktadır. 9.522 DM davalı iş sahibi tarafından ödenmiş olduğu sabit bulunduğuna göre, bu miktarın hakedilen iş bedelinden mahsubu gerektiğinden davacının isteyebileceği geriye kalan 6.387 DM miktarındaki takip konusu asıl alacağa yönelik davalı itirazı haksız bulunmaktadır.
Mahkemece yapılacak iş; dava ve takip konusu 6.387 DM asıl alacak ve bu miktardaki asıl alacağa Borçlar Kanunu'nun 101/I maddesi gereğince borçlu temerrüdünün gerçekleştiği 13.05.1999 ila icra takip tarihi olan 30.07.2001 tarihe kadar 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi hükmü gereğince belirlenecek faiz oranları da gözetilerek işlemiş temerrüt faizi tutarının hesaplanması ve belirlenecek işlemin temerrüt faizi üzerinden takip borçlusu davalının itirazının iptaline karar vermekten ibaret olmalıdır. Açıklanan sebeplerle davacının hakettiği iş bedeli tutarının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.