10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hakkı ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

A. Adana 6.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 01/12/2020 tarihli ve 2020/63 Esas, 2020/271 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının "a" bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 09/02/2021 tarihli ve 2021/18 Esas, 2021/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiği yönünden eleştirilerek sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

2.Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3.Tutanak tanıklarının dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

4.Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, yeterli delil bulunmadığına,

5.Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, arama işleminin hazirun bulunmaması sebebiyle hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve bu maddeleri sattığı şeklindeki istihbari bilgiye istinaden Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri ile sanığa ait ikamette yapılan aramada, 236 adet uyuşturucu tablet ve net 440 gr sentetik kannabinoid ele geçirilmesi, uyuşturucu madde çeşitliliği, ele geçen uyuşturucu maddelerin miktar itibariyle şahsi kullanım sınırlarını aşması, ele geçen haplara ilişkin vücudunda bu haplardan dolayı herhangi bir uyuşturucu maddeye rastlanmaması hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın bahse konu maddelerin ticaretini yapmak amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün "ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktar ve türü dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği" hususu eleştirilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında verdiği yazılı arama emrine dayanılarak sanığın ikametinde iki hazirun eşliğinde hukuka uygun olarak yapılan aramada, 236 adet uyuşturucu tablet ve net 440 gr sentetik kannabinoid ele geçirilmesi, uyuşturucu maddelerin miktar ve çeşitliliği, uyuşturucu maddeleri kullanmak için bulundurduğunu söyleyen sanığın kanında uyuşturucu tabletin etken maddesinin tespit edilmemiş oluşu hususları dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Temyiz incelemesi sonucunda; sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 24 eşit aylık taksitlerle tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tümden tahsiline karar verildikten sonra, kararda "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına" yer verilmemesinin 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünün ikinci paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2021/18 Esas, 2021/269 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına "... taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının muaccel sayılacağının” ibarelerinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11/01/2023 tarihinde karar verildi.