4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkeme'nin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatapın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın gerekçeli kararın, süre tutum dilekçesi sunarak temyiz iradesini ortaya koyan ve gerekçeli kararın tebliği üzerine ayrıntılı temyiz dilekçesi sunacağını ifade eden katılan ...'nin MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, kararın usûlüne uygun şekilde katılan ...'ye tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve ayrıntılı temyiz dilekçesi sunması durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 26.01.2023 tarihinde karar verildi.