2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; her iki boşanma davasında verilen kararlar ile kadının ziynet ve alacak davasının reddine dair hükümler yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.11.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı E.. Ş.. ile vekili Av.A.. Ş.... ve karşı taraf davacı-karşı davalı B.. Ş.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davacı-davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olarak açtığı boşanma davasının kabul edilmesi, davalı-davacı kadının yine Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince açtığı boşanma davasının esası hakkında karar verilmesine engel teşkil etmez. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; her iki boşanma davasının esası hakkında ayrı ayrı hüküm kurmaktan ibarettir. Bu husus nazara alınmadan, kocanın davasında boşanma kararı verildiği gerekçesiyle kadının boşanma davası hakkında yazılı şekilde esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2.Davalı-davacı kadın, dava dilekçesinde boşanma talebi yanında, koca adına bankaya yatırılan 20.000 TL den kendisine düşen pay ile 30.000 TL ziynet eşyası alacağı istemlerinde de bulunmuştur. Davacı aynı davalıya karşı olan, aynı yargı çeşidi içinde yer alan birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini, aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir.(HMK md.

110.Yatırılan başvurma harcı da, bağımsız taleplerin hepsini kapsar. Ne var ki, boşanmadan bağımsız, onun eki niteliğinde olmayan bu taleplerin incelenebilmesi, bunlarla ilgili nispi peşin harç noksanlıklarının tamamlanması halinde mümkündür. Nispi peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça bu talepler yönünden davaya devam olunamaz (Harçlar K. md. 30). Bu yön gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.