2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, “taraflar arasında daha önceden iki boşanma davasının görüldüğü, davalının sık sık müşterek evden ayrılarak kardeşlerinin yanına gittiği, uzun süreler dönmediği, bu durumun evlilik birliğini çekilmez hale getirdiği” kabul edilmiş ve davalı lehine yoksulluk nafakası tayin edilmiştir. Toplanan delillerden, mahkemece sabit kabul edilen bu kusurlu tutum ve davranış yanında, davalının, kocasını istemediğini söylediği, odasına almadığı ve evden ayrıldığı da anlaşılmaktadır. Bu halde, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı tam kusurludur. Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için, bu nafakayı talep eden tarafın ağır kusurlu olmaması şarttır (TMK.md.175/1). Başka bir ifade ile, daha fazla kusurlu olan taraf yararına yoksulluk nafakası tayin edilemez. Bu husus nazara alınmadan, isteğin reddi yerine davalı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.