1. Ceza Dairesi

1.Olaydan önce sanık T.. Ö..’ün, diğer sanık V.. A..’in mağdur Murat’ı öldüreceğini bildiği halde suç aleti olan av tüfeğini temin edip, kendi sevk ve idaresinde bulunan münibüs ile olay yerine birlikte geldikleri, aracı mağdurun çalıştığı iş yerinin önünde durdurup, sanık ....’in aracını sürgülü kapısını açarak mağdur Murat’a doğru av tüfeği ile ateş etmesinden sonra birlikte kaçtıkları olayda, sanık ....'ın sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde suçun işlenişi üzerinde ortak hakimiyet kurarak, müşterek fail olarak eylemlerini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, mahkemenin sanık T.. Ö.. yönünden kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede ki TCK’nun 39/1. maddesi kapsamında yardım eden olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar V.. A.. ve T.. Ö..’ün mağdur ....ı öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine yönelen, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, tahrik ve takdiri indirimlerin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Mağdur ...’ın av tüfeği saçmalarının karın ve uyluk bölgesini kapsayacak şekilde isabeti sonucu, karın içinde ve karın organlarında hasar oluşturacak ve hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaralandığı olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza tayin edilmesi yerine üst ısınırdan 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ....ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden farklı nedenle (BOZULMASINA), 23/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.