1. Ceza Dairesi

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat zıtlığının bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı olayda yargılanan ve suçu birlikte işledikleri iddia olunan sanıklar Rifat ve Mehmet arasında menfaat zıtlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların savunmalarının aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38. maddelerine aykırı davranılması.

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 15/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi. 15/12/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar R.. K.. ve M.. K.. müdafii Avukat yokluğunda 18/12/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.