1. Ceza Dairesi

Sanık Caner müdafiinin, sanık hakkında mağdur Üstün'e karşı öldürmeye teşebbüs suçu yönünden,

Sanığın TCK.nun 31/2, CMK.nun 223/4-b fıkraları uyarınca suç tarihinde fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğundan, hakkında hükmedilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın, gerekçesine yönelen süresinde temyiz istemi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

1.Oluşa, dosya içeriğine ve sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarına göre; olay öncesi birbirini tanıyan mağdur ve yaşı küçük sanığın, olay günü mağdura ait iş yerinde görüştükleri, mağdurun sanığa aç olup olmadığını sorduğu ve sanığı yemek yemek üzere evine davet ettiği, sanığın da mağdurun teklifini kabul ederek, mağdurla birlikte mağdura ait apartman dairesine gittikleri, burada yemek yedikten sonra, mağdurun dışarıdaki büfeden 7-8 adet bira alıp eve geldiği, birlikte biraları içtikleri, mağdurun alkolün de etkisi ile eline bıçak alıp müzik eşliğinde oynamaya, evin içindeki canlı civcivleri öpüp sağa sola fırlatmaya başladığı, bu sırada sanığa da elinde bıçak olduğu halde,"Soyun ulan!" diye bağırdığı, sanığın ise mağdurun şaka yaptığını sanıp, tepki vermediği, bunun üzerine mağdurun elindeki bıçağı sanığa doğrultarak, "Soyun dedim, duymadın mı lan!" demesi üzerine, sanığın "Abi, sen ne yapıyorsun?" diye karşılık verdiği, mağdurun ise sanığın üzerindeki tişörtü yırtıp çıkartmaya çalıştığı, sanığın "Kurtaran yok mu?" diye bağırdığı, üzerine bıçak doğrultulan sanığın soyunmaya başladığı, aynı şekilde mağdurun da üzerindeki giysileri çıkardığı esnada, mağdurun elindeki bıçağı almaya çalışan sanığın, elinin kesildiği, mağdurun bıçağı bırakmaması üzerine, sanığın kafa atarak, mağduru yere düşürdüğü, ardından olay yerinde bulunan çekici mağdurun kafasına fırlattığı, bu sırada mağdurun, sanığa bıçak ile hamle yapması üzerine, sanığın, mağdurun elindeki bıçağı alarak, mağduru karın bölgesinden yaşamsal tehlikeye yol açacak şekilde bir kez bıçakladığı ve koşarak evden çıktığı, apartmanda gördüğü tanık Mustafa'ya, "İçeride bir adam var, bana tecavüz etmeye kalktı." dediği ve tanık Mustafa'nın "Hemen, polise git!" demesi üzerine, polis merkezine müracaat ettiği ve durumu bildirdiği olayda; hükmün gerekçe kısmında, olayın sanığın savunmasına uygun şekilde kabul edildiği anlaşılmakla;

Mağdurun yaşı küçük sanığa, cebir ve tehdit kullanmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, sanık Caner'in mağdura karşı eyleminde yasal savunma koşulları altında hareket ettiği, dolayısı ile sanığın,

TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d fıkraları uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanık hakkında TCK.nun 31/2,

CMK.nun 223/4-b fıkraları uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi;

2.Kabule göre de; a- Mağdur Üstün'ün, kovuşturma aşamasında,

CMK.nun 233 ve devamı fıkraları uyarınca usulüne uygun şekilde duruşmaya davet edilip,

CMK.nun 234. maddesindeki hakları hatırlatılarak beyanının alınması, b- Sanık hakkında TCK.nun 31/2. fıkrası uyarınca Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 01/07/2009 tarih ve 512 sayılı adli raporda; "Sanığın suç tarihi itibari ile üzerine atılı suç fiilini algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olduğu," tespitine yer verilirken; aynı kurum tarafından düzenlenen 08/03/2010 tarihli ve 228 sayılı adli raporda ise, "Atipik depresyon hastalığı olan sanığın suç tarihi itibari ile algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunmadığının," belirtildiği anlaşılmakla; sanığın, dava dosyası ile birlikte, Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, isnat edilen fiil yönünden, suç tarihi itibari ile algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılarak, dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği gözetilmeksizin, Eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedekidüşünce gibi (BOZULMASINA), 13/03/2013 gününde oybirliği üe karar verildi.