1. Ceza Dairesi

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 gün ve 2011/1-44/122 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanıklar yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;

Somut olayda, aynı olayın failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar İsmail, Beytullah, Keziban ve Mustafa'nın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken savunmada zaafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Beytullah ve İsmail müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar İsmail, Beytullah, Keziban ve Mustafa hakkında tasarlayarak öldürme suçundan kurulan hükümlerin ve irtibat nedeniyle sanık İsa hakkında tasarlayarak öldürme suçundan kurulan hükmün diğer yönler incelenmeksizin öncelikle bu nedenle, tebliğnamedeki düşünceden farklı düşünce ile CMK.nun 321. maddesi, uyarınca BOZULMASINA, 20/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi. 20/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. Ç..ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar B.. K.. ve İ.. K.. müdafii Avukat H..T.. E..’in yokluğunda 14/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.