1. Ceza Dairesi

Sanıklar Ali ve Selçuk hakkında maktul Sedat'ı tasarlayarak öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların tasarlayarak öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak kurulan hükümlerde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/1-851 Esas, 2012/266 Karar sayılı ilamında belirtilen hususlar dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ali müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sanık hakkında TCK.nun 37. maddesi uyarınca uygulama yapılmasının isabetsiz olduğuna yönelen, sanık Selçuk müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.07.2012 gün ve 2012/1-851 esas, 2012/266 karar sayılı "sanıklar Ali ve Selçuk hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması" gerektiğine ilişkin ilamı karşısında sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Ali ve Selçuk müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık Selçuk'un tahliye talebinin reddine, 18/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi. 18/03/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M. K.'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. G.. müdafii avukat T. Ç.'in yokluğunda 21/03/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.