1. Ceza Dairesi

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı öldürme eylemlerinin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda sanık Ümit'in “Ağabeyi Hacı Halil ile maktülün kavga ettiklerini, ağabeyini korumak için ateş ettiğini”, sanık Hacı Halil'in de “maktül kendisine vurmak üzereyken Ümit'in tüfeği ateşlediğini ve maktülün vurulduğunu” beyan etmeleri, sanıklar müdafiinin de bu savunmalara katılarak olayı sanık Ümit'in gerçekleştirdiğini ve sanık Hacı Halil'in beraat etmesi gerektiğini savunması karşısında, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Ümit ve Hacı Halil'in savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen ve re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin reddine, 04/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi. 04/11/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar A.. K.., Ü.. K.. ve H.. K.. müdafii yokluklarında 07/11/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.