1. Ceza Dairesi

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura yönelik suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a)Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanığın otlattığı hayvanların mağdurun bahçesine girdiği, bahçesine sanığın hayvanlarının girdiğini gören mağdurun sanığa ait keçiyi yakalayarak kestiği, kendisine ait keçinin kesildiğini gören sanığın üzerinde taşıdığı av tüfeğiyle haksız tahrik altında mağdura ateş ederek pelviste perivertikal alanda ve batın içi karaciğer komşuluğunda, perirektal alanda ve yumuşak dokularda harabiyete sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, mağdurun yaralanması sonucunda hayati tehlike geçirdiği olayda; suçta kullanılan vasıta, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen harabiyetin niteliği dikkate alındığında, sanığın eylemi haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan 765 sayılı TCK.nun 448, 62, 51/1.maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 29. maddeleri uyarınca karşılaştırma yapılarak lehe yasanın tespiti ve buna göre uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Sanığın hayvanlarının olay tarihinde mağdurun bahçesine girmesinin ilk haksız hareketi oluşturduğu, mağdurun da daha ağır bir tepki göstererek sanığın keçisini yakalayarak kestiği, böylelikle etki tepki dengesinin sanık yararına bozulduğu anlaşılmakla, sanık lehine haksız tahrik nedeniyle asgari düzeyde indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 17/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.