1. Ceza Dairesi

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

1.Dosya kapsamına göre; olay tarihinde arkadaşı Yalçın ile sanığın, mağdurun dükkanının yanında bulunan sanığın teyzesinin oğlunun marketinin önüne araçla geldikleri, sanığın aracın park edebilmesi için yol üzerinde bulunan kasa ve tekerlekli arabayı kenara çekerek arabanın park etmesi için yer açmaya çalıştığı sırada mağdur ile sanık arasında tartışma çıktığı, mağdurun sanığa küfür ederek ele geçirilemeyen tornavida ile sanığın eline vurarak basit tıbbi müdahale ile yaraladığı, kavganın devamında sanığın cebindeki çakı bıçağını çıkartıp mağdura birden fazla darbe vurarak mağduru sol lomber bölge, sol meme başı lateral, sol kol biceps medial, sırtta orta hatta toraks 5-6 seviyede 1 cm. genişliğinde cilt altı kesi, kolon yaralanması ve pnömotoraks oluşturup hayati tehlike geçirtecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; suçta kullanılan aletin elverişliliği, darbe sayısı ve şiddeti, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2.Kabule göre de;

a)Mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik uygulamasını düzenleyen, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirimini öngören TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde alt sınırdan indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

b)Sanığın sabıkasındaki Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/99-394 esas ve karar sayılı 21.08.2008 infaz tarihli 8 yıl 4 ay 1 gün hapis cezası öngören ilam daha ağır olup tekerrüre esas alınması gerektiği halde, yazılı şekilde daha az ceza öngören ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca saklı kalmak kaydıyla hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 22/11/2013 tarihinde oybirliği ile kayar verildi.