1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kardeşi mağdur L.. K..'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şahin'in, kardeşi mağdur Levent'e yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ve mağdurun kardeş oldukları, sanık ve arkadaşı olan tanık Hüseyin’in birlikte alkol aldıkları, sanığın 219 promil alkollü olduğu, Hüseyin'in annesi ile tartışıp elini cama vurarak yaralandığı ve sanıkla birlikte hastaneye götürmesi için mağdurun yanına geldikleri, bu sırada sanığın bir süredir dargın olduğu mağdur Şenol'un da olay yerine gelmesi ile sanık ve Şenol'un arasında tartışma çıktığı, Levent'in bu tartışmayı sonlandırmaya çalıştığı ve sanıktan kız arkadaşını götürmek için motosikletini istediği, sanığın motosikletini vermeyi kabul etmeyerek Levent ile de tartışmaya başladığı ve tartışma sırasında bıçakla birden fazla vurarak Levent'i, göğüs ön duvar ve karın bölgesinden isabetle, göbek üzerinde sol tarafta 8 cm'lik bağırsak anslarının ve peritonun dışarıya çıkmasına, omentuma primer sütür yapılmasına neden olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı olayda;

Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin sayısı ve şiddeti dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek TCK'nun 82/1-d ve 35.maddeleri uyarınca 13-20 yıl aralığında makul bir hapis cezası belirlenmek suretiyle hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK’nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.