1. Ceza Dairesi

Kardeşi Ş.. O..'nu öldürmeye teşebbüsten, F.. Ş..'ı olası kastla öldürmeye teşebbüsten sanık M.. O..'nun yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ESKİŞEHİR) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/07/2009 gün ve 58/100 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin mağdur Şaban'a yönelik eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

a)Kardeşini kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; Sanık ile mağdur Şaban'ın kardeş olduklarını gösterir nüfus aile kayıt tablosu getirtilip incelendikten sonra suç niteliğinin belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Mağdure Fadime'yi olası kasıtla öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın av tüfeğiyle kardeşi Şaban'ı öldürme kastıyla dört el ateş ettiği sırada, onun yakınında bulunan kişilerinde isabet alarak ölebileceğini ya da yaralanabileceğini öngörmesine rağmen, atışına devam ederek maktulün yakınındaki mağdure Fadime'yi sol uyluk ve sol omuz bölgelerinden saçma yaralanması nedeniyle basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte yaraladığı olayda, sanığın olası kasıt altında hareket ettiği ve meydana gelen neticeye göre eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 21/2 maddesi kapsamında olası kasıtla yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, olası kasıtla yaralama suçundan hüküm kurulması yerine suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek olası kasıtla öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 01/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.