8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın duruşmalı inceleme talebinin hükmolunan ceza miktarı yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek inceleme yapılmıştır.

1.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a ve b) bentleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, üçüncü fıkrasının (a ve b) bentleri, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, müştekinin rızasıyla araca bindiğini belirterek şikayetçi olmadığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

1.Dava konusu olay, yargılama devam ederken vefat eden sanık ... ile evli olup bir süredir ayrı yaşayan müştekinin, sanık ...'nun konuşma teklifini kabul ettiği, ancak aracı sanık ...'nın kullandığını görmesi üzerine araca binmek istemediği, sanık ...'nun müştekiyi bıçakla tehdit ederek zorla araca bindirdiği, çevreden bir bayanın araca zorla bindirildiğine ilişkin vatandaşlarca yapılan ihbar üzerine aracın görevlilerce durdurularak müştekinin alındığı iddiasına ilişkindir.

2.Görevlilerce düzenlenen 12.01.2015 tarihli müştekiye ait adli muayene raporunda, her iki ön kolda ve üst dudakta hassasiyet olup mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu ve hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3.Görevlilerce düzenlenen 12.01.2015 tarihli tutanakta, bir bayanın zorla bir araca bindirildiğine dair yapılan ihbar üzerine durdurulan araçta sanıklar ... ve ... ile müştekinin bulunduğu, müştekinin görevlilere eşi ... ile gitmek istemediğini beyan ettiği, araçta yasak nitelikte olmayan bıçak ve tabancanın ele geçirildiği belirtilmiştir.

4.Sanık ... ile temyiz dışı sanık ... tevil yollu ikrarlarda bulunmuş olup, müşteki ise rızasıyla araca bindiğini beyan etmiştir.

A. Tebliğname yönünden;

Temyiz dışı sanık ... ile evli olup bir süredir ayrı yaşayan müştekinin, sanık ... ile olan evliliğinin devamı için eve götürülmek istendiği anlaşılan olayda, atılı suçun cinsel saikle işlenmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkin Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın temyiz sebepleri yönünden;

1.Mağdurun, 04.05.2015 tarihli talimat duruşmasında olay nedeniyle şikayetçi olmadığını belirttiği, ancak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayıp re'sen takibi gerektiren suçlardan olması nedeniyle sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2.Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde silah zoruyla müştekiyi araca bindirip Akçeşme mevkiine götürüp darp ettikleri anlaşılan eylemlerinde atılı suçun sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanığın temyiz dışı sanık ile birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlendiği kabul edilmesine rağmen, hüküm kurulurken önce 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve devamında aynı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle kademeli uygulama yapılması ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili görülmediğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.

Gerekçe bölümünde 2, 3 ve 4 numaralarda açıklanan nedenlerle Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 11.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.