1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2017 tarihli ve 2013/24 Esas, 2017/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve güvenlik tedbirine hükmedilmesine karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/80 Esas, 2018/1937 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Erzurum Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/3185 Esas, 2021/9029 Karar sayılı kararı ile "sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Atatürk Üniversitesi Psikiyatri Ana Bilimdalı Başkanlığının iki hekim tarafından düzenlenen raporu ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2021/1999 Esas, 2021/2818 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Köyde çobanlık yapan sanığın hayvanlarını mağdurun çayırına sokması nedeniyle mağdurun sopayla sanığa vurmaya çalıştığı, sanığın taş atmak suretiyle mağdurun sağ gözünde görme kaybına neden olduğu belirlenmiştir.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3.Adlî Tıp 2. İhtisas Kurulunun, 19.09.2016 tarihli raporuna göre, mağdurun, künt travmatik eylem sonucu sağ gözünde travmatik katarakt meydana geldiği, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, görme kaybının organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

4.Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Başhekimliğinin 03.07.2021 muayene tarihli raporuna göre, sanıkta, sınır mental zeka denilen ruhsal rahatsızlığın bulunduğu ve sanığın, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini kısmen yitirdiğini, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası hükümlerinden istifade edebileceği belirlenmiştir.

5.Tanık beyanları, muayene raporları, kollukça düzenlenen tutanaklar dosyada mevcuttur. IV. GEREKÇE

Sanık müdafii, sanık hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiğinden temyiz isteminde bulunmuş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde belirtilen "Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir" hükmü karşısında, güvenlik tedbirine karar verilmesinin Mahkemenin takdirinde olduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2021/1999 Esas, 2021/2818 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.