1. Ceza Dairesi

Adam öldürmek ve yağma suçlarından Z.. A.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma yapılmaksızın uyarlama talebinin reddine dair (ANTALYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/12/2006 gün ve 198/338 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Anayasa'nın 40/2 ve 1412 sayılı CMUK.nun 310 maddesi ile 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 232/6 maddelerine aykırı şekilde mahkemece kurulan 01/12/2006 tarihli hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmediği gibi kararın hükümlüye tebliğ edilmediği, böylece kararın temyiz incelemesinden geçmediği ve kesinleşmediği, bu nedenle evrak üzerinde yapılan inceleme ile 15/06/2009 tarihinde verilen ve 01/12/2006 tarihli karara atıf yapılan yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair ek karar ve bu karara itiraz üzerine 20/08/2009 tarihinde Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen itirazın reddine dair kararın hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, hükümlünün 27/05/2009 tarihli dilekçesinin yasal süresinde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

A-Hükümlü Z.. A.. hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/7, 59, 31, 33, 497/1, 59, 31, 33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; yağma suçunda temel cezanın ve 765 sayılı TCK.nun 73 maddesinde düzenlenen hücre cezasının miktarının belirlenmesinde takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, evrak üzerinde inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

B-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı gereğince, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, lehe kanun ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre karar verilebileceğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.