2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan G.. S.. hakkında Aydın 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/10/2009 tarih ve 2009/320 E - 2009/1125 K sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 25/09/2013 gün, 2011/34159 Esas, 2013/21648 Karar sayılı ilam ile sanık hakkında kurulan hükmün onanmasına karar verilip,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, “TCK'nın 29 ve 129.maddelerinin birbirine yakın düzenlemeler içermekle birlikte,

TCK'nın 29.maddesinin genel bir düzenleme, 129.maddesinin ise hakaret suçuna özel tahrik hükümlerini düzenlediği,

TCK'nın 129/1.maddesinde hakime sanığa verilecek cezada indirim uygulama imkanı ile birlikte ceza vermekten vazgeçilmesine karar verebilme yetkisinin tanınmış olması karşısında, genel düzenlemeye oranla sanığın daha lehine hükümler içerdiği, bu itibarla mahkemenin sanık hakkında 129/1.maddesini değerlendirmesi gerektiği gözetilerek hükmün bozulmasına karar verilmesi” istemine yönelik 12/02/2014 gün, 2014/8472 sayılı itirazı üzerine, dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308.maddesinin, 6352 Sayılı Yasanın 99.maddesi ile eklenen 3.fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün onanmasına ilişkin dairemiz ilamının kaldırılarak, hükmün sanık hakkında TCK'nın 129/1.maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmesi yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 25/09/2013 gün, 2011/34159 Esas, 2013/21648 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 125/1. maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırımın, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, sanık hakkında uygulanan TCK'nın 125/3-a maddesinin cezasının yıl karşılığı 365 gün adli para cezası olarak tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa ilişkin düşünceye katılınmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 129/1.maddesinde hakime, sanığa verilecek cezada indirim uygulama imkanı ile birlikte ceza vermekten vazgeçilmesine karar verebilme yetkisinin tanınmış olması karşısında, genel düzenlemeye oranla sanığın daha lehine hükümler içerdiği, bu itibarla mahkemece sanık hakkında özel tahrik maddesi olan TCK'nın 129/1.maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 29.maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.