2. Ceza Dairesi

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılana ait şirkette muhasebeci olarak görev yapan sanığın görevi nedeniyle kendisine tevdii olunan şirketin banka hesaplarına ait internet bankacılık şifresini kullanarak farklı tarihlerde kendi nam ve hesabına haksız kazanç sağlamak biçiminde gerçekleşen eyleminde,

TCK.nun 155/2. maddesine uyan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın oluşu kabul edilen güveni kötüye kullanmak eylemi “aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün aynı mağdura karşı birden fazla ihlal edilmesi suretiyle” teselsül ettiği halde, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.