1. Ceza Dairesi

...

42.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2014/322 Esas, 2015/449 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı iki kez 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik katılan vekili tarafından yapılan itirazın reddine dair merci ...

12.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.07.2015 tarihli ve 2015/460 Değişik İş sayılı kararının kesin olmakla 30.07.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2023 tarihli ve 2015/13750 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/32628 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/32628 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin kesin nitelikli 30.07.2015 tarihli mercii kararından sonra, itiraz üzerine verilen ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2015 tarihli ve 2015/460 değişik iş sayılı ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında, eşi olan müşteki sanık ... 'e yönelik yaralama eylemlerinde bulunduğundan bahisle ... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli kararı ile mahkumiyetine, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara karşı müşteki vekili tarafından süresi içerisinde yapılan itiraz sonucunda mercii ... 12. Ağır Ceza Mahkemesince müşteki sanık ... 'in sanığa yönelik eylemi sebebiyle hakkında verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden itiraz incelemesi yapılmış ise de müşteki vekilinin 15.07.2015 havale tarihli dilekçesi ile esasen sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itirazda bulunulduğu gözetilmeden, müşteki sanık ... hakkındaki karar yönünden değerlendirme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.İtiraz merciince sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına yönelik itiraz üzerine verilen 30.07.2015 tarihli kesin nitelikte olan ret kararını müteakip 04.09.2015 tarihli ek karar ile verilen karar, ilk karar ile dosyadan el çekilmesi ve bu aşamadan sonra ek kararla önceki kararın kaldırılamayacak olması nedeniyle anılan ek kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu belirlenmiştir.

2.İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık ... hakkında Mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik katılan vekili tarafından 15.07.2015 tarihinde yapılan itirazı inceleyen merci ...

12.Ağır Ceza Mahkemesince sanık ... hakkındaki kararlar yerine itiraza konu olmayan katılan hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın incelendiği ve itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik katılan vekilince yapılan itirazın incelenmesi gerektiği dikkate alınmadan katılan hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın inceleme konusu yapılması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.07.2015 tarihli ve 2015/460 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.