1. Ceza Dairesi

M. . Ö..'i kasten öldürmekten sanık A..

D.., işbu suça yardımdan sanık Ö.. A..'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (MANAVGAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/06/2010 gün ve 151/166 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 07.04.2009 gün ve 2008/9-271 esas, 2009/92 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; CMUK.nun 295. maddesinde yasa yolu başvuru hakkından vazgeçme ve geri alma müesseseleri birlikte düzenlenmiş iken,

CMK.nun 266. maddesinde yalnızca geri alma hakkının kabul edildiği dikkate alınarak,sanık Ö.. A..’in 14.06.2010 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmeyeceği yönündeki beyanının, bu tarih itibariyle henüz gerçekleşmiş bir temyiz istemi bulunmadığından temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde kabul edilemeyeceği, yasa yolu başvurusundan feragat niteliğinde kabul edilebilecek bu istemin,

CMK.nun 266. maddesinin açık hükmü uyarınca sanık müdafiinin 15.06.2010 tarihli dilekçe ile süresinde yaptığı ve geçerli olan temyiz başvurusu üzerine temyiz incelemesi yapılmasına engel oluşturmayacağından, sanıklar Öner ve Ali müdafiileri ile müdahilin temyizi üzerine yapılan incelemede;

1.İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanılması suretiyle CMK nun 191/1. maddesine aykırı davranılması,

2.Şikayetçi G.. Ö..’in davaya katılma istemi üzerine, hazır bulunan sanıklar A.. D.. ve Ö.. A.. ile müdafiilerinden ve Cumhuriyet Savcısından diyecekleri sorulmadan davaya katılma kararı verilerek CMK.nun 238/3 maddesine muhalefet edilmesi,

3.Sanıkların savunmalarına, müdafiilerinin sanık Öner’in olaya katılmadığı, öldürme suçunu sanık Ali’nin işlediği yönündeki savunmasına göre; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı öldürme olayının failleri olarak yargılanan ve savunmalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Ö.. A.. ile A.. D..’ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken savunmada zaafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması, Usule aykırı ve sanıklar Öner ve Ali müdafii ile müdahil Gülsüm’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle,hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.