1. Ceza Dairesi

Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan tutuklu ...'un tutuklu bulunduğu Kayseri 2 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda emanet eşya deposunda bulunan hükümlüye ait çift dalga radyonun tek dalgaya dönüştürülerek kendisine verilmesi talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 03.08.2022 tarihli ve 2022/4616 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Kayseri 1. İnfaz Hakimliğinin 10.08.2022 tarihli ve 2022/8600 Esas, 2022/8612 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, Kayseri 1. İnfaz Hakimliğinin kararının kaldırılmasına, anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 03.08.2022 tarihli kararının iptaline dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.08.2022 tarihli ve 2022/1885 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2023 tarihli ve 94660652-105-38-29010-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.03.2023 tarihli ve 2023/31941 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.03.2023 tarihli ve 2023/31941 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “17.06.2015 tarihli ve 25848 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin ''Elektronik eşyalar'' başlıklı 9 uncu maddesinde; ''Koğuş, oda ve eklentilerinde, kantinden temin edilmek koşuluyla, bir adet otuzyedi ekran televizyon ile elektrikli su ısıtıcısı, saç kurutma makinesi ve büro tipi buzdolabı ile kurumun bulunduğu coğrafi bölgenin iklim koşulları dikkate alınarak, her koğuş veya odada bir adet vantilatör bulundurulmasına izin verilebilir. Ayrıca her hükümlü, kurum kantininden satın almak kaydıyla bir adet kulaklıklı küçük el radyosu bulundurabilir.'' ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un ''Hükümlünün radyo, televizyon yayınları ile internet olanaklarından yararlanma hakkı'' başlıklı 67 nci maddesinde yer alan ''(1) Hükümlü, ceza infaz kurumlarında merkezî yayın sistemi bulunduğu takdirde bu sisteme bağlı olarak radyo ve televizyon yayınlarını izleme hakkına sahiptir. (2) Merkezî yayın sistemi bulunmayan kurumlarda, yararlı olmayan yayınların izlenmesini ve dinlenmesini engelleyecek önlemler alınmak suretiyle bağımsız anten kullanılarak televizyon ve radyo izlenmesine ve dinlenmesine izin verilir. Bu cihazlar, bedeli kendisi tarafından ödenmek koşuluyla hükümlü adına kurumca satın alınır. Her ne biçimde olursa olsun dışardan gelenler tarafından getirilen radyo, televizyon ve bilgisayarlar kuruma alınmaz. (3) Kapalı ve açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerinde ancak, eğitim ve iyileştirme programları çerçevesinde kurum yönetimince belirlenen yerlerde görsel ve işitsel eğitim araç ve gereçlerinin kullanımına izin verilebilir. Eğitim ve iyileştirme programları gerekli kıldığı takdirde denetim altında internetten yararlanılabilir. Hükümlü, odasında bilgisayar bulunduramaz. Ancak, Adalet Bakanlığının uygun görmesi hâlinde eğitim ve kültürel amaçlı olarak bilgisayarın ceza infaz kurumuna alınmasına izin verilebilir. (4) Bu haklar, tehlikeli hâlde bulunan veya örgüt mensubu hükümlüler bakımından kısıtlanabilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; ceza infaz kurumlarında barındırılan özellikle terör suçlarından hükümlü ve tutukluların dışarıyla olan örgütsel bağlarının takip edilmesi, örgütsel haberleşme, talimat alma ve verme gibi güvenlik zafiyeti oluşturacak eylemlerin önlenmesi amacıyla radyo yayınlarından yararlanma hakkının kanunla sınırlanmasının mümkün olduğu cihetle; itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde; isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin, (1), (2) ve (3) ncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2.5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’u 67 nci maddesi ile 17.06.2015 Esas No : 2023/3260 tarihli ve 25848 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 9 ncu maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, hükümlüler bedelini ödemek kaydıyla kurum tarafından alınan ya da kurum kantininden satılan bir adet radyoyu koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurma hakkına sahip bulunmaktadırlar.

3.5275 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre; ceza infaz kurumlarında barındırılan tehlikeli halde bulunan veya örgüt mensubu hükümlüler bakımından güvenlik zafiyeti oluşturacak eylemlerin önlenmesi amacıyla radyo yayınlarından yararlanma hakları kısıtlanabilir. Ancak kısıtlama gerekçesinin doğru ve yerinde kullanılıp kullanılmadığının denetlenebilmesi açısından dosya içeriğine uygun, somut, denetlenebilir ve yasal olması gerekmektedir.

4.Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde, hükümlü başka yer ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada kurum kantininden satın almış olduğu radyonun nakil olduğu ceza infaz kurumunda teknik personel tarafından tek frekanslı hale dönüştürülerek kendisine verildiğini iddia etmesi, tamir ücretinin hesabından kesildiğini, yapılan işleme ait fatura ve belgelerin dosyası içerisinde bulunduğunu, radyo üzerinde gerekli incelemenin yapılarak kendisine verilmesini, kantinde şu an satılmakta olan radyonun kendisi açısından pahalı olduğunu ve alma gücüne sahip olmadığını ileri sürmesine rağmen idarece hükümlüye ait radyonun iddia edildiği gibi ceza infaz kurumu kantininden satın alınıp alınmadığı ve iddia edildiği gibi üzerinde teknik müdahale yapılıp yapılmadığı yönünde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın teknik personel yokluğu ve kantinde radyo satışı olduğu gerekçesiyle verilen karar usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle, hükümlünün itirazının kabulü ile şikayetinin reddine dair İnfaz Hakimliğince verilen kararın kaldırılmasına, Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu kararının iptaline dair itiraz merciince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 ncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oybirliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.