2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sanık N.. F..'in kendisi hakkında kurulan mahkumiyet kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararında belirlenemediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden tarafların uzlaşmamaları, uzlaşma usulünün uygulandığı suçlarda taraflar uzlaşmadıkları takdirde sanık hakkında hükmün açıklanmasının zorunlu bulunması gibi yasada bulunmayan gerekçe ile adli sicil kaydı bulunmayan ve hakkında kişiliği olumlu kabul edilerek TCK.nun 62. maddesi uygulanan sanık hakkında yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünde 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.