2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, UYAP kayıtlarına göre 21.12.2013 tarihinden itibaren Konya E Tipi Cezaevinde hükümlü bulunduğu ve gerekçeli kararın mernis adresine tebliğ edildiği 25.12.2013 tarihinde cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, 05.12.2013 tarihli hükmün tebliğine ilişkin tebligatın geçersiz olması nedeniyle sanığın öğrenme ile yaptığı temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek, 20.02.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin hakkında beraat kararı verilen diğer sanık T.. P..'ın soyut suç atma niteliğindeki anlatımları dışında cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanık hakkındaki ilamın kesinleşmediğinin anlaşılması nedeniyle, infaza başlanılmış ise infazın durdurulmasına, sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde salıverilmesi için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına bilgi edinilmesi amacıyla tahliye kararının bir örneğinin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 12.06. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.