2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalşıtırılması seçenek yaptırımına çevrilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde, "gündüzleri saat 08:00 ila 12:00 saatleri arasında bakım ve onarım işinde çalıştırılması" tedbirine çevrilmesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılan kurumun tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararın da belirlenemediği ve adli sicil kaydına göre sanığın sabıkasının silinme koşullarının oluştuğu gözetilerek; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...kasıtlı suçtan sabıkalı olduğundan bir daha suç işlemeyeceğine kanaat hasıl olmadığından...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.