2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, olay sırasında yolcu otobüsünde bulunan ve duruşmada dinlenen tanıkların sanığın iddia olunan sözleri söylemediğini beyan etmeleri karşısında, tanık beyanlarına neden itibar edilmediği karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, II-Kabule göre de;

1.Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan kamu görevlisine hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda şikayetçilerin hakaret suçundan dosyaya yansıyan maddi bir zararının belirlenemediği, sanığın adli sicil kaydındaki ilamın silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “sanığın geçmiş sabıkası bulunması nedeniyle” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 53/3 maddesi gereğince aynı Kanunun 53. maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkiler yönünden uygulanmayacağı, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, aynı Kanunun 53/1-c.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

4.Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 125/3-a-4 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasında, aynı Kanunun 43/2-1 maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılırken 1yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken, 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunması yine aynı Kanunun 62/1 maddesi gereğince de sonuç olarak 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası yapılarak sanığın sonuç olarak 1 yıl 2 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.