2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan CMUK'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kırkağaç Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2015 tarihli ve 2015/332 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığın kendisi aleyhinde tanıklık yaptığı gerekçesi ile şikâyetçi ...'in ikamet ettiği konutun içerisine girerek "Ben yüz yılla yargılanıyorum, onun için seni öldürsem 20 yıl daha yerim. Düşün, şimdi ifadeni değiştirmezsen mahkemede baskı altında kaldığını söyleyerek ifade verdiğini söyle" şeklinde tehdit etmek suretiyle konut dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçlarını işlediğinden bahisle TCK'nın 116/4 ve 106/1-1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/499 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK'nın 116/4, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan TCK'nın 106/1.1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği; konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden; sanığı olay yerine şikâyetçinin çağırdığına, tehdit suçu yönünden şikâyetçinin soyut iddiasından başka delil bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.

İlk derece mahkemesince; şikâyetçi ... ve tanık ...'nın beyanları dikkate alındığında, beraat eden sanık ... Çayırlı'nın konuşmak için geceleyin şikâyetçinin evine gittiği, bu sırada sanık ...'ın apartman dışında olduğu, sanık ... Çayırlı'nın şikâyetçinin rızası ile evine girdiği bir süre sonra evden çıkacağı esnada , diğer sanık ...'ın, şikâyetçinin rızası hilâfına eve girdiği ve şikâyetçinin tanık olduğu bir davadan dolayı ifadesini değiştirmesini istediği , "100 yılla yargılanıyorum, seni öldürsem 20 yıl daha yerim" şeklinde tehdit ettiğinin kabulüyle sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Şikâyetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanında; olay günü saat 03.00 sıralarında evine, daha önceden tanıdığı Fayike Bahar Çayırlı isimli şahsın geldiğini, evde kısa süre konuştuktan sonra evden çıkmak üzereyken, sanık ...'ın eve izinsiz girdiğini, Fayike Bahar Çayırlı'nın kendisine 'Korkmana gerek yok, sadece konuşmaya geldi.' dediğini, sanık ...'ın, tanıklık ettiği dosyada nasıl ifade verdiğini sorduğunu, ona '100 yılla yargılanıyorum, seni öldürsem, 20 yıl daha yerim.' dediğini, mahkemede baskı altında ifade verdiğini söylemesini istediğini, bu sırada Fayike Bahar Çayırlı'nın camdan dışarı baktığını, yoldan geçen polis aracını görünce, sanık ...'a 'Gidelim.' dediğini, İsmail'in evden çıkarken yüzüne yumruk attığını, o sırada evde arkadaşları olan tanıklar ... ve Oktay Tunca'nın da olduğunu, sanıktan şikâyetçi olduğunu ifade etmiş; sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3.Tanık ...'nın soruşturma aşamasındaki ifadesinde; şikâyetçi ... ile birlikte aynı evde kaldıklarını, olay günü Fayike Bahar Çayırlı'nın eve geldiğini, şikâyetçiye ne ifade verdiğini sorduğunu, Bahar kapıdan çıkmak üzereyken dışarıda bekleyen bir şahsın şikâyetçinin rızası olmadan içeri girdiğini, daha önce görmediği bu şahsın esmer ve orta boylu olduğunu, ifadesini değiştirmesini istediğini, ona yumruk atıp tehdit ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.Sanık ... soruşturma aşamasındaki ifadesinde; Fayike Bahar Çayırlı'nın ondan önce şikâyetçinin evine gittiğini, şikâyetçi ile aralarında husumet bulunduğunu, ... isimli şahısla birlikte, şikâyetçinin evine konuşmak için gittiğini, ...'ın, şikâyetçiyi evinden çağırdığını, konuşma sırasında sinirlenip darp ettiğini, Fayike Bahar Çayırlı'nın yanlarında olmadığını beyan etmiştir.

TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle ve 116/4. maddeleri uyarınca tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükümler kurulduğu, her ne kadar sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli eylemi uzlaşma kapsamında olsa da, suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesinde düzenlenmiş olan tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmadığının ve 5271 sayılı Kanun'un 253/3-2. maddesi dikkate alındığında soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından dolayı uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2.Sanık, hakkında kurulacak hükümlerde lehe kanun maddelerinin uygulanmasını talep ettiği halde TCK'nın 50. maddesinde yazılı olan "...suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler' göz önünde bulundurularak sanık hakkında kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, TCK'nın 50. maddesinin tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/499 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.