2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanığın katılanın yurt odasına kilitledikten sonra kapının üzerinde bıraktığı anahtarı alarak girip laptopu çalması şeklindeki eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; laptopu geri vermek amacıyla aldığına, hırsızlık kastının olmadığına ilişkindir.

1.Sanık ile katılanın eski oda arkadaşı oldukları, katılanın yeni oda arkadaşı ile yurdun yemekhanesine inerken odasının kapısını kilitlediği, anahtarı kapının üst tarafına koyduğu, sanığın bu durumu bildiği, anahtarı alarak odaya girip katılanın laptopunu aldığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği ve güncel adlî sicil kaydının dava dosyasına eklendiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Sanığın katılanın rızası olmaksızın odasından laptopu aldığı, katılanın laptopun alınmasına rızası olmadığını beyan ettiği, bu nedenle hırsızlık suçunun oluştuğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın katılanın yurtta bulunan odasından hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği ve bu eyleminin aynı zamanda konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna vücut verdiği anlaşıldığından, hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

3.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4.Sanığın, okul yurdu olarak faaliyet gösteren binanın içindeki katılana ait odadan laptopu çalması şeklinde gerçekleşen olayda; eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmuştur. V. KARAR

Gerekçe bölümünün 4 numaralı bendinde açıklanan nedenle Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.