2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın eylemine uyan ve 5237 Sayılı TCK’nın 125/3-a. maddesinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan temel ceza belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre katılan Ökkeş’in hakaret suçundan doğan maddi bir zararının belirlenemediği, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, “katılanın suçtan dolayı uğramış olduğu zararı karşılamadığı” biçimindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.