1. Ceza Dairesi

TCK.nun 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53/1.maddeleri uyarınca 3 sene 1 ay 15 gün hapis cezası (katılan ...'ya yönelik eylem nedeniyle)

2.Sanık ... için; TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53/1, CMK.nun 231/5. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (Katılanlar ... ve ...'e yönelik eylemler nedeniyle ayrı ayrı iki defa),

TCK.nun 86/1, 86/3-a-e, 87/3, 29, 62, CMK.nun 231/5 maddeleri uyarınca 1 sene 1 ay 15 gün hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (katılan ... ...'a yönelik eylem nedeniyle),

TCK.nun 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53/1.maddeleri uyarınca 3 sene 1 ay 15 gün hapis cezası(katılan ...'ya yönelik eylem nedeniyle), 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62, 53/1, CMK.nun 231/5.maddeleri uyarınca 5 ay hapis,

375.YTL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

1.Sanık ...'in, mağdurlar ..., ... ve ...'yı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından, sanık ...'nın, mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan verilen hükümler yönünden yapılan incelemede;

CMK.nun 231.maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar, aynı yasanın 231/12.maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından söz konusu hükümlerin itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'yi kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, katılan ... vekilinin suç niteliğine, tahrik bulunmadığına, takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi ve TCK.nun 86/1.maddesinden sonra uygulanma koşulları bulunmayan aynı kanunun 86/3-a maddesi ile artırım yapılması yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine ve hüküm fıkrasının

1.d bendinin 2. paragrafında yer alan "86/3-a-e" ibaresinin çıkartılarak yerine "86/3-e" ibaresinin eklenmesine, karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede; Sanığın, mahkumiyetine yetecek derecede, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin elde edilemediği anlaşılmakla; üzerine atılı suçdan beraatine karar verilmesi yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.