2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın doğrudan 5237 Sayılı TCK’nın 125/3-a. maddesi uyarınca 1 yıl olarak belirlenmesinden sonra artırma ve indirmelerin buna göre yapılması gerekirken,

TCK’nın 125/1.maddesi uyarınca 3 ay hapis cezasına hükmolunup aynı Kanun’un 125/3-a.maddesi gereğince cezanın artırılması suretiyle hatalı uygulama yapılmış ise de, sonuca etkili olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydında yer alan Pozantı Sulh Ceza Mahkemesinin 27.03.2002 tarih, 1999/203-48 esas-karar sayılı ilamı ile hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen 13.09.2002 tarihinde kesinleşen erteli para cezasına ilişkin mahkumiyetin, karar tarihinden itibaren 765 Sayılı TCK’nın 95/2.maddesinde öngörülen beş yıllık deneme süresi geçtiğinden esasen vaki olmamış sayılacağının anlaşılması karşısında, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın ve katılanın şahsi ve sosyal durumları, katılanın zararının giderilmemiş olması” biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.