2. Ceza Dairesi

Dosya içeriğine ve anlatımlara göre,sanığın şikayetçiye ait berber dükkanından tezgah üzerindeki cep telefonunu hırsızlaması şeklindeki eyleminin 5237 Sayılı TCK.nın 142/1-b maddesinde öngörülen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olduğundan bozma sebebi yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 27.09.2010 günlü bozma ilamında “sanık hakkında suç tarihi itibarıyla 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesiyle değerlendirme yapılması lüzumu”na değinilmesine rağmen,şikayetçiye uzlaşma şerhli meşruhatlı davetiye çıkartılmadan ve bozma ilamına uygun işlem yapılmadan hüküm kurulması,

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14.04.2006 gününden 1 ay öncesi olduğunun gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.