8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluğuna ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 16.03.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/348 Esas, 2018/726 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, iftira suçundan, 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, duruşma açılmaksızın, 17.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm bozularak sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, sanık hakkında verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanık ...'in sevk ve idaresindeki aracın yanında temyiz dışı sanık ... da olduğu halde polis memuru olan katılan ve mağdurlar tarafından durdurulduğu, alkol ölçümü sonrası 1.37 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık ... ve yanında bulunan arkadaşı temyiz dışı sanık ...'ın haklarında işlem yapılmasını engelleme amacıyla katılan ve memurların kendilerinden rüşvet istediklerini iddia ederek, gerçekleştirmediklerini bildikleri halde, katılan ve mağdurlar hakkında rüşvet almak suçundan soruşturma açılmasını sağlamak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılan ve mağdurlar hakkında, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın beyanları sonrası Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından rüşvet almak suçundan başlatılan soruşturmada, dava açmaya yeterli delil elde edilemediğinden 26.11.2014 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... hakkında, katılan ve mağdurlar hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonrası iftira suçundan soruşturma başlatıldığı, dava açıldığı ve ilk derece mahkemesince sanık hakkında iftira suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında iftira suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak, sanığın eyleminin Anayasa'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet hakkı kapsamında kaldığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Tebliğname yönünden

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yönünden

Polis memuru olarak görev yapan katılan ve mağdurların aşamalardaki beyanları, 03.01.2014 tarihli kolluk tutanağı, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın katılan ve mağdurlar hakkındaki ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, alkol muayenesi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 03.01.2014 günü sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunduğu ... plakalı Mercedes marka aracın polis memuru olarak görev yapan katılan ve mağdurlar tarafından durdurulduğu, araç sürücüsü olan sanık ...'in araç içerisinde alkol alındığının görülmesi üzerine araç içerisinde bulunan sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın araçtan indirilip alkol muayenesine götürüldüğü, sanık ...'in yasal sınırın üzerinde olacak şekilde alkollü çıkması nedeniyle hakkında idari para cezası ve adli soruşturma başlatıldığı, sanığın, hakkında başlatılan soruşturma kapsamında savunma hakkı kapsamında değerlendirilemeyecek şekilde, soruşturma yapmaya yetkili makam huzurunda katılan ve mağdurların, gerçekleştirmediklerini bildiği halde, hukuka aykırı fiil isnadında bulunarak, kendisinden rüşvet istediklerini söylemek suretiyle haklarında soruşturma açılmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır. Dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerinin sanık ... hakkında gerçeğe aykırı tutanak düzenlemesi için bir neden olmadığı da dikkate alınarak, sanığın iftira suç kastıyla hareket ettiği gözetilmek suretiyle hakkında mahkûmiyet kararı verilmelidir. Bu sebeplerle sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının kaldırılıp dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünün ikinci bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2019/1244 Esas, 2020/2212 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.