1. Ceza Dairesi

2.Sanık ...: TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29, 53/1-2, CMK.nun 231/5-11 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TCK.nun 106/1, 62, 53/1-2, CMK.nun 231/5-11 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

3.Sanık ...: TCK.nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 29, 62, 53/1-2, CMK.nun 231/5-11 maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TCK.nun 106/1-2-son, 29, 62, 53/1-2, CMK.nun 231/5-11 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

1.Sanık ...'ün mağdur ...'ı kasten yaralama ve tehdit, sanık ...'nin mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerde,

CMK.nun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi kararlardan olduğundan ve temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suçlardan kurulan hükümlere yönelen müdahil ... vekilinin temyiz talebinin itiraz kabulü ile mahallince incelenmek üzere temyiz incelemesi dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'ü kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, tahrikin varlığına, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, teşebbüs nedeniyle fazla ceza verildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, "TCK.nun 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,

TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının, "5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53.maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322. maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 29/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi. 29/04/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'un yokluğunda 09/05/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.