8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2014/55595 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, tekerrür hükümleri de uygulanmak suretiyle cezalandırılması talep olunmuştur.

2.İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli, 2014/572 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 11 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın Temyiz Sebepleri Atılı suçu işlememesine rağmen hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Dava konusu olay, Garanti Bankasının ATM cihazına aparat bağlayarak katılanın banka kartının ATM'de takılı kalmasını sağlayan sanığın, katılanın ayrılmasından sonra, işlem yapılırken gördüğü şifre ile karttan para çektiği ve harcama yaptığı iddiasına ilişkindir.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular, katılanın istikrarlı beyanları ve olay anını gösterir kamera görüntüleri birlikte değerlendirildiğinde; Garanti bankasının ATM cihazına kurduğu düzenek ile katılanın Garanti Bankası 5549 **** **** 5034 numaralı banka kartının ATM'de takılı kalmasını sağlayan sanığın, bu şekilde ele geçirdiği kart ile iki farklı ATM'den para çekimi ve ayrıca altın alım işlemi yaptığı anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer Yönlerden

1.Sanığın kartı alabilmek için ATM cihazına düzenek kurduğu ve banka kartını bu şekilde hukuka aykırı olarak ele geçirdiği sabit olup, eyleminin ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 44 üncü maddesi gereği fikri içtima hükümleri uyarınca sadece atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş olması,

2.Sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında suça konu banka kartıyla farklı ATM cihazları kullanarak para çekim işlemi gerçekleştirmesi ve ayrıca altın alımı yapması karşısında, hakkında cezalandırma yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, Hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın eleştirilen nedenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli, 2014/572 Esas, 2016/33 Karar sayılı sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.