11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2012 tarihli ve 2012/462 Esas, 2012/1723 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a)Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ertelemeye,

b)Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

2.Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 27.10.2014 tarihli ve 2014/2797 Esas, 2014/17319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek dolandırıcılık suçu açısından eylemin 5237 sayılı Kanun'un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendine temas ettiği belirlenerek hükmün "Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmasına ve ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılamada İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/390 Esas, 2015/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a)Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ertelemeye,

b)Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci, 50 nci ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç olarak hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; delillerin yanlış değerlendirildiğine, ek savunma verilmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

1.Sanığın Yapı Kredi Bankasına ait suça konu 20.09.2011 keşide tarihli çeki aldığı 1.000,00 TL tutarındaki mala karşılık katılana ciro ederek verdiği anlaşılmaktadır.

2.Ekspertiz raporuna göre, suça konu çek aldatıcılık niteliği bulunan tamamen sahte olarak oluşturulmuş çek olup ön ve arka yüzündeki yazı imzaların katılana ait olmadığı belirlenmiştir.

3.Adli Tıp Uzmanı tarafından hazırlanan 16.12.2011 tarihli raporla, çekin ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzaların sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

4.Katılan, sanığa verdiği mallar karşılığında suça konu çekin sanık tarafından kendisine verildiğini, zararının giderilmediğini belirtmiştir.

5.Sanık, çeki katılana verdiğini kabul etmiş, çeki yaptığı iş karşılığından Orhan Çelik'ten aldığını, ancak bu kişinin nerede olduğunu bilmediğini savunmuştur.

6.Mahkemece, suça konu çek üzerinde gözlem yapılarak aldatıcılık niteliğinin varlığı tespit edilmiş, sanığın suça konu çeki katılana verip menfaat temin etmek suretiyle yüklenen suçları işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

7.Suça konu çek aslı dosya arasındadır. IV. GEREKÇE

1.Sanığın, ek savunma verilmediğine ilişkin temyiz isteği yönünden; bozma ilamından sonra verilen görevsizlik kararında sanığın cezalandırılmasına ilişkin sevk maddelerinin bulunduğu ve görevsizlik kararı okunarak sanığın savunmasının tespit edildiği anlaşıldığından kurulan hükümlerde bu yönüyle bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 tarihli ve 2009/6-230 Esas, 2010/32 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen denetim süresinin kazanılmış hakka konu edilemeyeceği anlaşılmakla, resmi belgede sahtecilik suçundan cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

A. Sanık Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/390 Esas, 2015/26 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/390 Esas, 2015/26 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından TCK'nın 51 inci maddesinin 3 üncü fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümdeki “1 yıl” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.