4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında tehdit suçundan neticeten hükmolunan 500 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

1.... Sulh Ceza Mahkemesinin 19.09.2013 tarihli 2013/205 Esas, 2013/842 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 6.080 TL adli para cezası ile, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar neticesinde; ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/725 Esas, 2015/819 Karar sayılı ilamı ile açıklanması geri bırakılan hükümler aynen açıklanmıştır.

3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/725 Esas, 2015/819 Karar sayılı ek kararı ile sanığın tehdit suçundan temyiz başvurusunun; mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunması nedeni ile reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın asıl karar ve ek karara ilişkin temyiz isteminin özetle; dosyada atılı suçları işlediğine dair aleyhine delil bulunmadığı, katılanın arkadaşının beyanına dayanılarak hüküm tesis edilmesinin ve temyiz isteminin yetkili merciiye gönderilmesi gerekirken reddi kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Polis olan katılanın görevi gereği sanığın kardeşi ...'ye ulaşmak için sanığın yeğenini araması nedeniyle olay günü katılanın cep telefonundan arayan sanığın "Sen kim oluyorsun lan benim yeğenimi arayıpta ... orada mı diye soruyorsun hayvan herif." demek suretiyle hakarette bulunduğu, katılanın polis memuru olduğunu söylemesi üzerine "Ne olursa olsun lan hayvan görevini doğru yap öylemi araştırma yapılır, senin müdürün kim onu arayacağım, polis değil ne b...k olursan ol hayvan, seni sürdüreceğim, sana soracağım." demek suretiyle hakaret ve tehdit ettikten sonra telefonu kapattığı, katılanın arayarak kendisinden şikâyetçi olacağını söylemesi ve ismini sorması üzerine de "Ne yaparsan yap lan." şeklinde tehdit ve hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurularak hükmün açıklanması geri bırakılmış, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine mahkeme hükümlerin aynen açıklanmasına karar vermiştir.

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Ek Karar ile Verilen Temyiz İsteminin Reddi Kararı Yönünden Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Olarak

Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Ek Karar ile Verilen Temyiz İsteminin Reddi Kararı Yönünden

Hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği REDDİNE, ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle başkaca yönleri incelenmeyen ...

Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.