4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı sanık hakkında eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 112 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma yapıldığı, savunmasına itibar edilmediği, atılı suçu işlemediği, açıklanan ve re'sen görülecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

Sanığın, İmam Hatip Lisesi 9. sınıfta okuyan kızı mağdur ...'nin okula gitmesini istemediği ve mağduru "Kesinlikle okula gitmeyeceksin, ben okula gitmeni istemiyorum, gidersen döverim." şeklinde sözlerle tehdit ederek okula gitmesini engellediği, bu nedenle mağdurun 2014-2015 eğitim öğretim yılında toplam 58 gün devamsızlık yaptığı, bu suretle sanığın eğitim öğretim hakkının engellenmesi suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

Mağdur ve katılanın istikrarlı beyanda bulunmaları, okul müdürü olan tanık ...'nin mağduru destekler nitelikteki beyanları ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğine ve mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 112 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi suçunun temadi eden suçlardan olduğu ve aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulama imkanının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.