1. Ceza Dairesi

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son, 29/1, 53/1-2, 63, 54/4. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK.nun 53/1-2. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 450,00-TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına.

1.Oluşa ve dosya içeriğine göre; Sanığın, mağdur tarafından kendisine küfür edilmesi ve yumruk vurulması nedeniyle üzerinde bulunan sustalı bıçak ile mağduru bir tanesi hayati tehlikeye neden olacak şekilde toplamda üç yerinden bıçakladığı, ciddi bir engel durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği olayda; suçun kasten silahla yaralama olarak nitelendirilmesinde ve yaralama suçundan kurulan hükümde haksız tahrik dolayısıyla 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu hususlara yönelen eleştiri ve bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

2.a) Sanığın adli sicil kaydındaki sabıkasının tekerrüre esas olup olmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması, b-) Sanığın mağdura yönelik eyleminde, bir tanesi toraksa nafiz olup pnömotoraksa neden olan, diğer iki tanesi ise sol uyluk ve kalçada bulunup basit tıbbi müdehale ile giderilebilecek nitelikte olan toplam üç adet kesi meydana getirildiği, pnömotoraksa neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; meydana gelen yaralanmaların niteliğine göre, 5237 sayılı TCK.nun 86/1.maddesi uyarınca temel ceza tayin edilirken makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini, Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.