1. Ceza Dairesi

2.Sanık ...: 5237 sayılı TCK.nun 116/1-4, 119/1-a-c, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası

3.Sanık ...: 5237 sayılı TCK.nun 116/1-4, 119/1-a-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 31/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1.340 TL adli para cezası, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası

1.Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçlarından verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiilerinin bu suçların vasfına yönelik olmayan temyiz taleplerinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2.Sanıklar ..., ... ve ... haklarında nitelikli konut dokunulmazlığını bozma, sanık ... ve ... haklarında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçları ile sanık ...'ın kasten yaralama suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, takdiri indirim uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin yaralama suçu bakımından ceza miktarına, konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile; A-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında nitelikli konut dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

1.Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü akşam saatlerinde mağdur katılan ...'ın evine kapı kilidini kırarak giren sanıkların ...'ın kardeşi olan mağdur ...'ın durumu öğrenerek eve gelmesi üzerine onunla kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında sanık ...'in elindeki bıçakla mağduru göğüs bölgesinden yaraladığı, mağdurun aldığı darbenin etkisi ile yere düştüğü, sanık ...'in de yere düşen mağdurun karın bölgesine bıçakla vurduğu, sonrasında sol kalçasına yapılan darbenin hangi sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tesbit edilemediği, bir süre sonra sanıkların eylemlerine kendiliğinden son verdikleri, mağdurun göğüs bölgesine aldığı darbe nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; sanıkların olayın başından itibaren fikir ve irade birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları, bu suretle kasten yaralama suçuna TCK.nun 37. maddesi uyarınca fail olarak katıldıkları anlaşıldığı halde, sanık ...'in de TCK.nun 86/1,3-e,87/l-d-son maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine TCK.nun 86/1,3-e maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan sorumlu tutulması,

2.Kabul ve uygulamaya göre ise; sanık ...'in bıçakla mağdurun karın bölgesine vurması nedeniyle oluşan yaranın basit tıbbi tedavi ile giderilebilecek nitelikte hafif derecede olduğu bildirildiği halde, temel cezanın TCK'nun 86/2 maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nun 86/1 maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 326 maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 14/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.