1. Ceza Dairesi

2.5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 53/1-2-3, 50, 51, 58. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

1.Sanık ...'nin eylemlerinin alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezası gerektirmeyen silahla kasten yaralama ve kasten yaralama olarak kabul edilmesi nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 26.12.2006 tarihli ve 317-319 sayılı kararına göre, sanığa atanan zorunlu müdafiinin son celsede hazır bulunmamasında usule aykırılık bulunmayıp, tebliğnamede bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin babası olan mağdur ...'i silahla kasten yaralama, annesi olan mağdure ...'i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliklerini tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.