4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 265 inci ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası tayin edilerek hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanığın tayin edilen denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece hükümler aynen açıklanmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz isteminin herhangi bir temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi ile ileri sürüldüğü görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü alkollü olan, bir başkasının aracına çarparak zarar veren, alkolün verdiği etkiyle taşkınlık yapan, alkolmetreyi üflemeyi ve hastaneye götürülmek için polis aracına binmeyi kabul etmeyen sanığın, görevli polis memurlarına iddianamedeki sözlerle hakaret ve tehdit ettiği ileri sürülmüş olup, yargılama sonucu verilen incelemeye konu kararda Mahkemece eyleme dair herhangi bir kabul veya gerekçe ortaya konulmamıştır.

Temyiz kanun yoluna tabi olup, kesinleşmesi halinde infaza verilecek ilamın açıklanan yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 223 üncü ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, sair yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.