4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 saylı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyizinin; üzerine atılı suçu işlemediği, hakkında verilen cezayı kabul etmediği, bu nedenle verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Ahlak bürosuna gelen bir ihbarda belirtilen adreste fuhuş yapıldığının bildirilmesi üzerine soruşturma başlatıldığı, yapılan kontrollerde sanığın, mağdurelere para karşılığında erkeklerle cinsel ilişkide bulunabilmeleri için yer sağladığı, telefon ve internette sosyal medya üzerinden müşteri bulduğu, temin ettiği müşteri başına mağdurlardan komisyon aldığı, aynı suçtan başka sabıkasının da bulunduğu ve bu şekilde fuhuşa teşvik ve aracılık suçunu işlediği iddia olunmuştur. Sanık savunmasında üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmiştir. Yerel Mahkemece, mağdurların soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanığın kiraladığı evde para karşılığı cinsel ilişkiye girdiklerini söylemeleri, sanığın aracılığı ile temin ettikleri evlerde ilişki karşılığında elde edilen paranın bir kısmının sanıkla paylaştıklarını söyledikleri hususu dikkate alınarak sanığın mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın iddiaya konu evi günlük olarak kendisinin kiraladığı yönündeki kısmi ikrarı, mağdur ve tanık beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın adı geçen mağdurlara kendi rızaları dahilinde para karşılığı cinsel ilişkiye girmeleri için yer temin ettiği ve imkan sağladığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyet kararı verilmesi yönünde Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında, fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak her bir mağdura yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilerek sanığın her bir mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen kısım dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.