4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca, 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteğinin; tanık ... ile katılan arasında gönül ilişkisi bulunduğuna, sadece bu tanığın beyanlarına göre cezalandırıldığına, kendi delillerinin toplanmadığına, haksız yere ceza aldığına ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

1.Sanığın, katılanın ... Sigorta Danışmanlığı şirketinin temsilciliğini yaptığı iş yerine giderek, "S... ol...git lan buradan." demek suretiyle katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3.Katılanın aşamalardaki beyanları kısmen uyumludur.

4.Tanık ...'nın aşamalardaki, tanık ...'nin ise soruşturma aşamasındaki beyanları dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın sabıka kaydı incelendiğinde kasıtlı suçtan mahkûmiyetlerinin bulunduğu anlaşıldığından ve sanığın sabıkalı ve suça eğilimli kişiliği, olumsuz kişilik özellikleri ile yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemesi ve aralarında kira borcundan dolayı husumet bulunduğu anlaşılan tanık ...'nın beyanı dışında delil bulunmaması karşısında, soruşturma aşamasındaki anlatımlarından olay hakkında görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan tanık ...'nin kovuşturma aşamasında dinlenilmeden veya hukuki dayanağı gösterilip dinlenilmesine gerek bulunmadığına dair bir karar verilmeden ve verdiği ifade de duruşmada okunmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Kabule göre de,

Sanığın soruşturma aşamasında, kiracısı olan tanık ...'dan kira alacağını almak için işyerine gittiğinde katılanın da orada olduğu ve bundan sonra dükkanı biz tutacağız biz devam edeceğiz dediği şeklinde beyanda bulunması karşısında, sanık ile katılan arasındaki hukuki durumun araştırılıp olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.