2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Hükmün verildiği son oturumu belgeleyen duruşma tutanağı, zabıt katibi tarafından imzalanmayarak CMK'nın 219/1. maddesine aykırı davranılması,

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 07.12.2006 yerine 20.02.2006 olarak yazılması,

3.Anayasa'nın 40/2, 5271 CMK.nun 34/2, 231/2, 232/6.maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.11.2006 gün ve 2006/6-213-229 sayılı kararında belirtilen biçimde hüküm fıkrasında, yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmemesi,

4.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas - 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın tazminat talebinde bulunmadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve kayden sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “katılanın şikayetinin devam etmesi ve zararının giderilmemesi” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.