2. Ceza Dairesi

1.Sanık Y.. D..’ın tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının, hükmün gerekçesine yönelik olmadığı ve beraat hükmünü de temyizde hukuki yararı bulunmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2.Sanık O.. K..’ın temyiz itirazlarının kendisi hakkında şikayetçilere karşı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Bozma üzerine yapılan yargılamada dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Şikayetçilerin bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararında belirlenemediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve kayden sabıkasız olan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen ‘sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması’ koşulunun oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sanığın şikayetçilerin zararını karşılamadığı biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.